Roadtrip door Namibië en Botswana

Wij – Afien en Maarten – maakten in februari en maart 2026 een roadtrip door Namibië en Botswana, met een uitstapje naar Zimbabwe. In een stoere Toyota Hilux 4×4 reden wij een kleine 5000 kilometer langs 18 verschillende lodges. Wij genoten met volle teugen van de ongereptheid van de woestijnen en de natuurgebieden. Hieronder ons verslag.

Na een goede vliegreis naar Johannesburg en een dito overnachting, stapten we de volgende dag vrolijk uit het vliegtuig in Windhoek. Helaas was Afien haar koffer niet gearriveerd. Stond nog in Amsterdam. Lang verhaal kort, na vier dagen werd deze bezorgd in onze lodge in Swakopmund…

Vanuit Windhoek reden we, in onze Hilux, via de Spreetshoogte pas naar de Namib woestijn. Deze route is een van de mooiste self-drive trajecten in Namibië. Vanuit de Windhoek rijd je over gravelwegen door glooiende heuvels en savannevlaktes.

Bekijk hier een kort filmpje voor een impressie.

Op de Spreetshoogte pas ontvouwde zich een adembenemend panorama over de uitgestrekte Namib. De afdaling was steil en kronkelig, maar gelukkig even wel verhard.

Wij arriveren in de luxe Sossusvlei lodge midden in de woestijn. Wij zien de bijzondere oryxen of spiesbokken, woestijnbewonende antilopen. Ze zijn zo brutaal dat ze de lodge binnen lopen en gaan grazen op het grasveld bij het zwembad. ’s Avonds is hun vlees te verkrijgen op de barbeque….

Maandag hadden we een onvergetelijke ervaring in de Sossusvlei en Deadvlei. Eén grote vallei in de Namib woestijn geflankeerd door karakteristieke rode duinen. Er loopt een asfaltweg door dit Nationale park, maar de laatste vijf kilometer moet in het mulle zand de 4×4 worden ingeschakeld. Het woord ‘vlei’ is een Afrikaans woord en betekent ‘meer’.

Vanaf de parkeerplaats hebben we een wandeling gemaakt. Voelde als lopen over een strand waarop al dagen de zon fel geschenen heeft.

Ik beklom de beroemde ‘Dune 45’. Dat viel nog niet mee, door het mulle zand omhoog met een straffe zijwaartse wind. Maar grapping om te doen.

Dinsdag reden we uit Sossusvlei naar Swakopmund aan de Atlantische kust. Hieperdepiep, hier pikten we de koffer van Afien weer op.

De volgende dag gingen we naar Walvis Bay, de grote havenstad van Namibië. Aan boord van een grote catamaran op zoek naar dolfijnen. Helaas wel belaagd door zeehonden en pelikanen, maar geen dolfijnen…

’s Middags in een Landcruiser 4×4 met super ervaren chauffeur en gids naar Sandwich Harbour. Een spectaculaire plek waar de hoge zandduinen direct in de Atlantische Oceaan storten. Eerst langs de zoutmijnen en daarna de kale zandduinen in. Zo nu en dan griezeling eng, hoe steil we met volle vaart omhoog en heel voorzichtig omlaag reden.

(Klik op de foto’s om de olifanten goed te bekijken)

Donderdag waren we in de Twyfelfontein Country Lodge. Eind van de middag op safari dwars door het dal van de droge Ephemeral rivier. Een landschap gevormd door rivierbeddingen en omringd door grillige bergen. Op zoek naar de zeldzame woestijnolifant. Wij hadden veel geluk een kudde van de olifanten te observeren gedurende ruim anderhalf uur. Waarbij ze gingen drinken en baden en zelfs paren….

Bekijk hieronder het filmpje van deze olifanten.

We verbleven vervolgens twee dagen in het Etosha National Park, gelegen in het noorden van Namibië. Het park omvat een groot gebied, ruim 20.000 km², rond een zoutvlakte, de Etosha Pan. We verbleven in het Okaukuejo Wildlife Resort in een grappig hutje dat vlak bij een waterpoel ligt, waar je direct al wild kunt spotten. Wij zagen gedurende onze tweedaagse safari heel veel wild. Vooral de twee neushoorns vonden we geweldig.

Na ons vertrek uit Etosha National Park reden we drie dagen circa 900 kilometer van west naar oost in het uiterste noorden van Namibië, door de zogenaamde Caprivistrip. De wegen zijn hier goed, mede vanwege het economisch belang van de regio. We passeren bijvoorbeeld tientallen vrachtwagens zwaar beladen met koper uit Zambia, dat naar de haven van Walvis Bay wordt vervoerd om te worden verscheept naar de rest van de wereld.

(Klik op de foto’s om deze goed te bekijken)

We overnachten in werkelijk schitterende lodges op geweldige plaatsen, altijd met een bijzonder uitzicht. De laatste drie dagen aan de grote rivieren van Namibië en Botswana zoals de Okavango en de Kwando. De Okavango stroomt vanuit de heuvels van Angola niet naar de zee of de oceaan, maar door Namibië naar Botswana naar de Okavango delta en verdwijnt dan in de Kalahariwoestijn. We gaan de Okavango delta later bezoeken. De Kwando rivier stroomt zuidelijk in de Chobe rivier – hierop doen we later een bootsafari – en zuidelijker in de Zambezi die over de grens van Zimbabwe de machtige Victoria Falls voedt. Langs de Kwando maakten we een vroege safari en zagen o.m. veel nijlpaarden.

In het noorden van Namibië is de regentijd net aflopen. Het is er opmerkelijk groen. De zandwegen staan vol grote diepe plassen. De 4×4 moet daadwerkelijk worden ingeschakeld en onze Hilux verandert langzaam maar zeker in een moddermonster.

We passeerden zonder problemen de grens tussen Namibië en Botswana. Veel nummers en registratielijsten invullen, gezondheidscheck, door een schoenenbad (stel je voor dat we gevaarlijke virussen meenemen….) en € 4,15 afrekenen voor de visa.
Ons eerste doel in Botswana is Kasane aan de Chobe rivier. We maakten een bootsafari over deze rivier en zagen weer nijlpaarden, maar nu ook krokodillen. Hier ook veel bijzondere vogels, we spotten meerdere zeearenden.

Vrijdag maakten wij een uitstapje naar Zimbabwe om de Victoriawatervallen te aanschouwen en vooral ook te voelen bleek later. Het is één van mooiste natuurwonderen van Afrika. Over 1708 meter stort 545 miljoen liter water per minuut (!) de een 108 meter diepe afgrond in. De lokale bevolking noemt de watervallen ook wel Mosi-Oa-Tunya, wat ‘rook die dondert’ betekent, naar het geluid van de stromende watermassa. Wolken waterdruppels stijgen omhoog, waardoor het op sommige plekken leek alsof we in een heftige regenbui liepen.

Bekijk hier een kort filmpje van de Victoria Fallls.

(Klik op de foto’s om deze goed te bekijken)

Zaterdag reden we ruim 300 kilometer zuidelijk naar Nata waar we in de gelijknamige logde verbleven.
Aan het eind van de middag gingen we naar de Sowa zoutpannen en het Nata Bird Sanctuary. Deze uitgestrekte en grootste zoutpannen van de wereld staan nu, in de nazomer en regentijd, voor een belangrijk deel onder water. De flamingo’s die hierop afkomen, hebben we helaas niet gezien.

De volgende dag over een erbarmelijk slechte “snelweg” naar Planet Baobab bij Gweta, een aardig kamp met veel Baobabbomen. Helaas bleek dat de drie activiteiten die we van hieruit zouden gaan ondernemen waren gecanceld. We zouden o.m. een wandeling in de omgeving maken met een bushman. Hoe overleeft de oorspronkelijke bevolking in deze woeste gebieden? Het heeft zoveel geregend dat de paden volstrekt ontoegankelijk zijn geworden. We gaan samen kijken wat we gaan doen de komende dagen, want we horen ook dat de wegen naar de Okavango delta door de overheid zijn afgesloten. Zelfs de beste 4×4 lopen hopeloos vast…..

We zitten in Maun aan de zuidzijde van de Okavango delta. Morgen vliegen we er overheen. We kunnen er niet met de 4×4 doorheen. We gaan vier dagen en nachten doorbrengen in twee verschillende lodges. Vandaag het lokale, kleine historische museum bezocht en een privérondleiding gehad.

Wij waren eerst in Mbaba camp helemaal noordelijk in de delta. Daar was het zeer nat. We zijn zelfs een keer vastgelopen in een grote diepe plas in de weg, waar de 4×4 met een tractor weer uitgetrokken moest worden. We deden hier safari’s, maar ook een bootsafari en een Mokoro-tocht, dat is met een traditionele kano. Ontzettend veel wild en vogels gezien.

Hierna vlogen we met een klein vliegtuigje naar Kiri waka, helemaal zuidelijk in de delta. Hier was het nog droog. Pas in juni bereikt het water deze zijde van de delta. Ook hier weer prachtige safari’s gemaakt en heel veel wild gespot; leeuwen, buffels, hyena’s, giraffes, zebra’s, wilde honden en heel veel antilopen. Prachtig wat een mooie natuur!

Bekijk hier een korte filmimpressie vanuit de Mokoro.

Vanuit de Okavango delta reden we in twee etappes terug naar Windhoek in Namibië. Het was een onvergetelijke reis!

Met support van BMS-Travellers.