Vier keer de top van de Grossvenediger

      Reacties uitgeschakeld voor Vier keer de top van de Grossvenediger

In 1992, 1999, 2004 en 2014 ging ik naar de top van de Grossvenediger. De eerste keer tijdens een bergsportcursus. De tweede keer met mijn dochters Marieke en Irene. De derde keer met Afien en mijn jongste dochter Renate. De vierde keer met Tineke en Herman.

Topkruis op de Grossvenediger

Topkruis op de Grossvenediger

Grossvenediger
De Grossvenediger is de hoogste bergtop (3674 m) van de Venedigergroep in het natuurpark de Hohe Tauern. Het is de op drie na hoogste berg van Oostenrijk (na de Grossglockner, 3798 m; Wildspitze, 3770 m; en Weisskugel, 3738 m) en ligt in Oost-Tirol. De Venedigergroep is sterk vergletsjerd en kent meer dan veertig drieduizenders.

Renate, Afien & Maarten op de top

Beklimmingen van de Grossvenediger
Er zijn drie normaalroutes naar de top. Voor deze routes geldt dat men vanuit de hut al snel op de gletsjer komt en dat het verder vooral sneeuwstampen is. Nergens is de route moeilijk, soms oppassen voor en laveren langs grote gletsjerbreuken. De laatste paar meters gaan over een smal zeer luchtig graatje naar het topkruis. De moeilijkheid hier is hoofdzakelijk van psychologische aard, de peilloze afgronden links en rechts doet veel topbedwingers verkrampen.

Oostelijke route
Oostelijke route vanuit de Neue Pragerhütte: vanaf het Matreier Tauernhaus naar Innergschlöss in een uur en dan door naar de Alte en/of Neue Pragerhütte in 3 tot 4 uur. Hier overnachten, de volgende dag over de gletsjer naar de top. Halverwege zône met grote gletsjerbreuken.

Zuidoostelijke route
Zuidoostelijke route vanuit het Defreggerhaus: vanuit Hinterbichl naar de Johannishütte (eventueel met de huttentaxi), dan naar het Defreggerhaus, hier overnachten en de volgende ochtend naar de gletsjer. Eerst richting de Hohe Zaun, dan tussen de Rainer Horn en de Schwarze Wand door naar de top.

Noordelijke route
Noordelijke route vanuit de Kürsingerhütte: vanuit Neukirchen in 7 uur naar de hut (huttentaxi) of vanuit Hopffelboden in 5 uur. Overnachten en de volgende dag over de gletsjer naar de Venedigerscharte tussen de Gross- en de Kleinvenediger en van daar naar de top.

Naar de topgraat

Vier keer op de top
Ik beklom de Grossvenediger vier keer.
1) In 1992 op 2 september met een cursusgroep van de toenmalige NBV. We gingen omhoog vanuit de Neue Pragerhütte in mist en sneeuw. We zijn op de top geweest, maar er was helemaal niks te zien, behalve een grijze massa.
2) In 1999 op 30 juli met mijn oudste twee dochters Marieke en Irene. We gingen vanuit het Defreggerhaus. Het ging voortreffelijk, met prachtig weer, maar wel een harde koude wind.
3) In 2004 op 27 juli met Afien en Renate. Ook nu gingen we weer vanuit het Defreggerhaus. Mooi resultaat, nu met het hele gezin op de Venediger geweest.
4) In 2014 ging ik met Tineke en Herman over de klassieke noordelijke route vanuit de Kürsingerhütte. Dit is de route die gegaan werd bij de eerste succesvolle beklimming in 1841. Lees mijn artikel over deze beklimming.

Eerste beklimming
In 1828 mislukte een poging van zeventien mannen, waaronder de Aartshertog Johann van Oostenrijk, om de berg te beklimmen. Pas veertig jaar na de eerste beklimming van de Grossglockner (1800) werd de top te bereikt. Een expeditie met onder andere Josef Schwab, Anton von Ruthner en Ignaz von Kürsinger (een van de hutten op de normaalroutes is naar hem vernoemd) bereikte de top op 3 september 1841. Startpunt van deze beklimming was Neukirchen am Grossvenediger. De weg voerde door het Obersulzbachtal over de Stierlahnerwand. Van de veertig mannen die aan de expeditie deelnamen, bereikten uiteindelijk 26 de top. De overigen bleven achter als gevolg van vermoeidheid.

‘Dach Gottes’
Bij mooi weer en na goede acclimatisatie is een toer over het ‘Dach Gottes’, het grote gletsjerdak van de Venediger, een prachtige optie. Maar liefst zeven drieduizenders op één dag: de Grossvenediger (3674 m), de Hohes Adler (3504 m), de Rainer Horn (3560 m), de Schwarze Wand (3511 m), De Hoher Zaun (3467 m), de Kristallwand (3329 m) en de Weissspitze (3300 m). Een fantastische hoogtoer!